چطور حجم ایمیج داکر را نصف کردم

یک سرویس کوچک پایتون داشتم که ایمیجش ۹۴۰ مگابایت شده بود. برای کاری که در عمل چند فایل .py و چند کتابخانه بود، این حجم واقعاً زیاد بود. با چند تغییر ساده رساندمش به حدود ۴۲۰ مگابایت.

اول: ترتیب لایه‌ها را درست کن

داکر هر دستور Dockerfile را یک لایه می‌کند و لایه‌ها را کش می‌کند. اگر وابستگی‌ها را بعد از کپی کل سورس نصب کنی، هر تغییر کوچک در کد کل نصب را باطل می‌کند. ترتیب درست این است:

FROM python:3.12-slim

WORKDIR /app

# اول فقط فایل وابستگی‌ها — این لایه کش می‌شود
COPY requirements.txt .
RUN pip install --no-cache-dir -r requirements.txt

# بعد بقیه‌ی سورس
COPY . .

CMD ["python", "main.py"]

آن --no-cache-dir به‌تنهایی چند ده مگابایت کش pip را حذف می‌کند.

دوم: از ایمیج پایه‌ی سبک‌تر استفاده کن

تفاوت python:3.12 و python:3.12-slim حدود ۷۰۰ مگابایت است. مگر اینکه واقعاً به ابزارهای build کامل نیاز داشته باشی، slim کافی است.

سوم: multi-stage build

بزرگ‌ترین جهش وقتی بود که مرحله‌ی build را از مرحله‌ی اجرا جدا کردم. چیزهایی مثل کامپایلر فقط موقع نصب لازم‌اند، نه موقع اجرا:

FROM python:3.12 AS build
WORKDIR /app
COPY requirements.txt .
RUN pip install --no-cache-dir --prefix=/install -r requirements.txt

FROM python:3.12-slim
WORKDIR /app
COPY --from=build /install /usr/local
COPY . .
CMD ["python", "main.py"]

ایمیج نهایی فقط چیزی را دارد که برای اجرا لازم است؛ ابزارهای build در ایمیج اول جا می‌مانند.

چهارم: یک .dockerignore بنویس

این فایل را خیلی‌ها جا می‌اندازند. بدون آن، کل .git و فایل‌های محیط محلی هم وارد context می‌شوند:

.git
__pycache__/
*.pyc
.venv/
.env

برای دیدن اینکه حجم کجا رفته، docker history <image> لایه‌به‌لایه نشان می‌دهد کدام دستور چقدر اضافه کرده.

→ بازگشت به یادداشت‌ها